|
|
Przydatne linki
|
 |
|
|
|
|
|
ŻEROMSZCZACY 2010
|
|
|
Księgi pamiątkowe czekają na uczestników spotkań koleżeńskich. Zapraszamy organizatorów po odbiór egzemplarzy do szkoły.
Życzymy ciekawej lektury.
Prosimy o wcześniejszy kontakt telefoniczny: 413612816; 607765348
|
|
|
|
W Antykwariacie
|
|
|
2 grudnia 2011 r. kolega Andrzej Barwicki poprowadził w Antykwariacie Naukowym im. A. Metzgera przygotowany przez siebie wieczór przywołujący znanego wielu żeromszczakom, zmarłego jesienią przewodnika świętokrzyskiego Jerzego Kapuścińskiego. Fragmenty wypowiedzi pana Jerzego czytali m.in. kol. Maciej Zarębski, Magda Helis-Rzepka, z zespołem Arianie zagrał Jurek Gumuła, a na widowni znalazł się Jerzy Chabocki
|
|
|
|
Podróże absolwentów
|
|
|
„Wszystkie kolory Czarnego Lądu na kieleckim Rynku” to wystawa zdjęć więcej>>>
|
|
|
|
Wyścig
|
|
|
W rozegranym 5 sierpnia na malowniczych trasach wokół Bukowiny Tatrzańskiej Tour de Pologne Amatorów 2011 uczestniczył nasz kolega Tomasz Derejski (matura 1971). Wśród około tysiąca gwiazd sportu, filmu, lekarzy i polityków zajął wysokie punktowane miejsce.
Na zdjęciach Tomek przed startem i w towarzystwie wielkiego mistrza polskiego kolarstwa Ryszarda Szurkowskiego.
|
|
|
|
Maturzyści 1971
|
|
|
W ostatnią sobotę, 28 maja 2011 r. w gościnnym Wiejskim Raju, w Podmarzyszu spotkali się absolwenci ,,Żeromskiego" z 1971 roku. Spotkanie zainicjowali, zorganizowali i poprowadzili niezmordowani koledzy ze słynnej czwartej d. Opowieściom, wspomnieniom, tańcom i innym atrakcjom nie było końca do białego rana. Wszyscy zgodnie stwierdzili, że czterdzieści lat minęło jak jeden dzień.
|
|
|
|
Jerzy Czuraj
|
|
|
|
|
|
|
Nasze wydawnictwa
|
|
|
W 1998 roku przeprowadziliśmy po raz pierwszy pod nazwą „Śladami Żeromskiego” konkurs literacki dla uczniów naszej Szkoły. Zaskoczyła nas ilość prac i ich poziom. W efekcie Zarząd Stowarzyszenia postanowił, iż nagrodzone prace wyda w formie almanachu literackiego o nazwie „Żeromszczak”. Postanowiliśmy również, iż wydawnictwo łącznie z szatą graficzną opracowane powinno być przez Żeromszczaków, a konkurs i kolejne edycje almanachu co dwa lata.
|
|
|
|
DOPOWIEDZIANE...
|
|
|
DOPOWIEDZIANE WIERSZEM
to niezwykły album, w którym obrazy naszego kolegi Tomasza Olbińskiego poetycko interpretuje również Żeromszczanka Marzena Kasprowicz. "Dwa odrębne światy i dwie różne wrażliwości spotykają się na planecie zwanej wyobrażnią" napisał o tomie poezji-albumie wydawca Zdzisław Antolski. Prezentacja wydawnictwa towarzyszyła otwarciu wystawy obrazów Tomasza Olbińskiego w galerii Wojewódzkej Biblioteki Publicznej w Kielcach, które odbyło się dn. 2 lutego br. Wiersze z tomiku czytali m.in. sami jego twórcy.
|
|
|
|
Matura 1969
|
|
|
W piątek 12 czerwca 2009 r. spotkali się maturzyści z 1969 roku – uczniowie klasy XIe, której wychowawcą był profesor Adam Wypych. Uroczystości rozpoczęły się w budynku nowej szkoły. Na pamiątkowym zdjęciu pod pomnikiem Patrona i przed wejściem do szkoły pokazali jak się nie zmienili przez te lata.
|
|
|
|
My dla szkoły
|
|
|
17 czerwca 2009 r. oddany został do użytku parking rowerowy przy szkole. Pomieści kilkanaście rowerów. Powstał dzięki wspólnym wysiłkom Stowarzyszenia "Żeromszczacy", uczniów i przy wsparciu finansowym Rady Rodziców.
|
|
|
|
Grunwald
|
|
|
Rycerz Tomasz z Czarnowa
|
|
|
|
Maturzyści 2010
|
|
|
30 kwietnia 2010 r. uczniowie klas trzecich stali się abiturientami >>więcej
|
|
|
|
|
Noworoczny koncert 2012
|
|
|
W piątkowym koncercie, w przytulnym wnętrzu „Cafe Parkowa” wystąpili uczniowie szkoły - skrzypek Jakub Grzechniak i gitarzysta Jakub Pyczek. Występ poprowadziła Ewa Pietrzyk, aktorka szkolnego teatru Kotłownia. W programie koncertu znalazły się utwory: „Legenda” Henryka Wieniawskiego, Koncert skrzypcowy cz. II Franza Petera Schuberta, Koncert C-dur na skrzypce Dymitra Borysowicza Kabalewskiego, „Se Ela Perguntar” Dilermando Reisa oraz Introdukcja, temat i wariacje op. 105 Mauro Giulianiego.
Kolega, prof. Adam Massalski przekazał na ręce kol. Krystyny Nowakowskiej do zbiorów Centrum Edukacyjnego Szklany Dom w Ciekotach, do dworu Żeromskiego dwa eksponaty-tablice matematyczne wydane w roku 1874, obowiązujące w czasie nauki szkolnej Stefana Żeromskiego oraz podręcznik Józefa Wabnera "Składnia gramatyczna j.łacińskiego" z 1906 roku. Z wydania wcześniejszego tego podręcznika uczył się Żeromski. Józef Wabner wykładał wówczas w szkole. Prowadził też salon literacki, na którym bywał młody Żeromski.
Nowy rok powitaliśmy toastem wzniesionym przez kol. Tomasza Rutczyńskiego i lampką szampana.
  
  
|
|
|
|
Ostatnie pożegnanie
|
|
|
W czwartek 12 stycznia 2012 roku, w wieku 74 lat po ciężkiej chorobie zmarł Jan Goc znany dziennikarz radiowo telewizyjny, Żeromszczak, absolwent naszego Liceum rocznik matury 1955, Członek Stowarzyszenia Absolwentów LO im. Stefana Żeromskiego „Żeromszczacy”.
Nabożeństwo żałobne odbędzie się w sobotę 14 stycznia o godz.14:00 w kościele św. Wojciecha, po którym odbędą się uroczystości pogrzebowe na cmentarzu komunalnym w Cedzynie.
Z głębokim żalem i smutkiem żegnamy, Cię Janku
Żeromszczacy
|
|
|
|
SPOTKANIE NOWOROCZNE ŻEROMSZCZAKÓW
|
|
|
13 stycznia 2012 roku w piątek zapraszamy na mały noworoczny koncert Żeromszczaków i koleżeńskie spotkanie o godz.19:00 do Cafe Parkowa przy ul. Ogrodowej 13/1 (obok szpitala).
W programie utwory na skrzypce i gitarę klasyczną w wykonaniu uczniów Szkoły.
Wstęp 20 zł uiszczany przy wejściu.
Prosimy do 10 stycznia o potwierdzenie przybycia - drogą elektroniczną: info@zeromszczacy.kielce.pl lub telefonicznie: tel. 607 76 53 48.
Prosimy o przekazanie zaproszenia znajomym absolwentom.
Do zobaczenia!
Zarząd Stowarzyszenia
|
|
|
|
ŻYCZENIA NA ŚWIĘTA I NOWY ROK
|
|
|
Gdyby każda noc w naszym życiu
mogła być jak noc Bożego Narodzenia
rozjaśniona światłem wewnętrznym...
Wielu jasnych nocy i dni w nadchodzącym 2012 roku życzy
Stowarzyszenie Absolwentów
I LO im. Stefana Żeromskiego w Kielcach
„Żeromszczacy”
|
|
|
|
WYWAR Z PRZYWAR
|
|
|
Nasza koleżanka Anna Treter (absolwentka 1971) zaprasza na swój koncert 28.11.2011 r. w KCK o godzinie 19.00
WYWAR Z PRZYWAR - koncert piosenek Andrzeja Poniedzielskiego. Wystąpią: Elżbieta Adamiak , Anna Treter , Barbara Gąsiennica Giewont, Katarzyna Poniedzielska, Artur Andrus, Andrzej Poniedzielski, Grzegorz Turnau, Przemysław Branny, Jakub Blokesz.
|
|
|
|
Nagroda im. Witolda Hulewicza
|
|
|
Z przyjemnością informujemy, że w 16 edycji Nagrody im. Witolda Hulewicza nagrodzona została Kazimiera Zapałowa , absolwentka naszej szkoły, była kustosz Muzeum Lat Szkolnych S. Żeromskiego w Kielcach. Kapituła i Jury doceniły „odkrywczą biografistykę dotyczącą Stefana Żeromskiego, edytorstwo naukowe, mecenat nad uzdolnioną młodzieżą oraz działalność twórczą i społeczną” naszej koleżanki.
Serdecznie gratulujemy!.
Nagroda przyznawana jest każdego roku podczas Warszawskiej Jesieni Poezji.
Została ustanowiona przez Zarząd Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich oraz Oficynę Literatów i Dziennikarzy "Pod Wiatr" w 1995 roku - w stulecie urodzin Witolda Hulewicza, poety, krytyka literackiego, tłumacza, współtwórcy i wydawcy dwutygodnika literackiego Zdrój, organizatora spotkań literackich w celi Konrada w Wilnie (tzw. Śród Literackich), twórcy Teatru Polskiego Radia.
 
|
|
|
|
Imieniny Babci Amelii w Ciekotach
|
|
|
Dworek Stefana Żeromskiego w Ciekotach zaprasza na imieniny Amelii Wieszeniewskiej - właścicielki słynnego przed wojną pensjonatu Ameliówka - 15 listopada 2011 r. w dzień imienin Amelii o godz.17:30.
|
|
|
|
RELACJA Z WALNEGO ZEBRANIA
|
|
|
17 września 2011 r. na Walnym Zebraniu członków Stowarzyszenia został znowelizowany statut, uchwalono regulaminy pracy zarządu, komisji rewizyjnej, sądu koleżeńskiego i kapituły nagród i wyróżnień (skład kapituły zostanie wybrany na walnym zebraniu wiosną 2012 roku), ustanowiono Złotą Odznakę Stowarzyszenia oraz tytuł honorowy: "Honorowy Członek Stowarzyszenia " utrzymując jednocześnie w mocy tytuły nadane przed podjęciem uchwały.
Zaakceptowano dwie inicjatywy podjęte przez zarząd: nadania nowopowstającemu ogrodowi botanicznemu imienia Zygmunta Czubińskiego, wybitnego botanika, absolwenta szkoły z roku 1930 a wydzielonemu tematycznie obszarowi imienia zasłużonego regionalisty, ucznia szkoły, Edmunda Massalskiego ( sylwetki obu zostaną zamieszczone na naszej stronie).
Koleżanka żeromszczanka, Kazimiera Zapałowa, zrelacjonowała prace przy rekonstrukcji zwiedzanego przez uczestników zebrania dworku Żeromskich i zaapelowała o pomoc w wyposażaniu "pokoju Stefana". Wykaz poszukiwanych eksponatów zamieścimy niebawem na naszej stronie.
Gościem zebrania był kolega Tomasz Dziedzic ( matura 1968), który przekazał stworzony przez kolegów z klasy XI c satyryczny "Poczet Belfrów" (do poczytania w szkole).
Ciekawostka - w czasie tego wrześniowego weekendu miały miejsce cztery niezależne spotkania absolwentów różnych roczników.
Na wszystkich uczestników takich spotkań czekają do odbioru w szkole w prezencie księgi pamiątkowe. Wystarczy się skontaktować.
Zebranie uświetnił koncert muzyki poważnej w wykonaniu stypendystki Stowarzyszenia, uczennicy Joanny Pietrzyk.
  
|
|
|
|
STEFANKI 2011
|
|
|
Tradycyjnie, drugiego września obchodziliśmy imieniny naszego Patrona. Świętowanie rozpoczęliśmy postawieniem bukietu kwiatów przed pomnikiem Żeromskiego – gimnazjalisty, stojącym przy liceum jego imienia. Tegoroczne obchody miały niecodzienny charakter. Na zaproszenie żeromszczanki, Krystyny Nowakowskiej świętowaliśmy wspólnie w progach Centrum Edukacyjnego Szklany Dom - Dworek Stefana Żeromskiego w Ciekotach.
Po powitaniu gości, gospodarze oddali głos żeromszczance kol. Kazimierze Zapałowej, która obszernie opowiedziała o zwyczajach imieninowych w domu rodzinnym pisarza, przedstawiając nieznane dotąd fakty. Goście przybyli z prezentami, my jako Stowarzyszenie podarowaliśmy książki i kosz ulubionych owoców pisarza - śliwki, gruszki i orzechy pochodzące z naszych przydomowych sadów. Kol. Andrzej Dąbrowski przekazał do dworu elementy zastawy stołowej pochodzące z rodzinnego domu, a zespół Antykwariatu Naukowego im. A. Metzgera, za naszym pośrednictwem, wybór tekstów z dzieł Żeromskiego poświęconych świętokrzyskiej przyrodzie.
W drewnianym dworku czekał suto zastawiony stół, a w Szklanym Domu goście mogli obejrzeć i zakupić wydawnictwa znanych świętokrzyskich autorów, a także nasze almanachy, monografię i księgi pamiątkowe.
O zmroku zapłonęło ognisko. Czas uprzyjemniał koncertujący zespół, oczy cieszył piękny krajobraz, a kiełbaski pieczone w płomieniach stanowiły strawę dla ciała. Wtedy przyszły na myśl słowa innego absolwenta naszej szkoły, pisarza Adolfa Dygasińskiego: „…jest świat nie dający się poznać z żadnej książki, trzeba tam iść…” i poszliśmy z pochodniami na ,,górę domową” Żeromskiego – Radostową.
Udało się dojść i ,,oswoić z tajemnicami owej świątyni”.
Tomasz Rutczyński
   
|
|
|
|
Wakacyjne podróże: Żeromski i Orłowo
|
|
|
W maju 1920 roku Stefan Żeromski z Anną Zawadzką i ich córką Moniką mieszkał w Orłowie ( dzisiaj to część Gdyni) w oddanym mu do dyspozycji przez właściciela Kolibek Witolda Kukowskiego domku nad morzem. Odbywał wycieczki piesze i konne, raz udał się nawet statkiem na Hel. Tutaj też zaczął pisać powieść „Wiatr od morza”, za którą otrzymał państwową nagrodę literacką.
Obecnie w „Domku Żeromskiego” mieści się siedziba Towarzystwa Przyjaciół Orłowa oraz kawiarnia, gdzie znaleźć można fotografie i informacje dotyczące pobytu pisarza. Siedząc na przestronnym tarasie i słuchając szumu morza można też przeczytać kilka stron dostępnego egzemplarza powieści.
Na Pomorze Żeromski przyjeżdżał również latem 1921,22, 23 i 1924 roku. Uczestnicząc w kampanii plebiscytowej na Warmii i Mazurach jako współautor odezwy skierowanej do ludności tych terenów, był współzałożycielem i współautorem statutu Towarzystwa Przyjaciół Pomorza oraz autorem odezwy dotyczącej budowy portu w Gdyni. Spotykał się na wiecach z miejscową ludnością. Nawoływał do zagospodarowania z mieszkańcami Kaszub nadmorskich obszarów.
   
|
|
|
|
Sprawozdanie ze Zjazdu Absolwentów
|
|
|
W październikowym numerze miesięcznika TERAZ ukazał się artykuł dotyczacy Zjazdu Absolwentów. >>więcej informacji
|
|
|
|
Materiały zjazdowych
|
|
|
MATERIAŁY ZJAZDOWE „Żeromszczaków” dostępne
od 27 września 2010 r.
Antykwariat Naukowy im. Andrzeja Metzgera
ul. Sienkiewicza 13, tel./fax. 41-343-25-44,
Księgarnia „Pod Zegarem”
ul. Warszawska 6, tel. 41-343 31
   
   
|
|
|
|
Spotkania po latach
|
|
|
|
|
|
|
Księga Pamiątkowa
|
|
|
|
|
|
|
Historia szkoły
|
|
|
prof. dr hab. Adam Massalski; mgr Barbara Kozubska
Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Kielcach
(Rok założenia 1727).
Założycielem pierwszej szkoły średniej w Kielcach był ówczesny biskup krakowski ks. Konstanty Felicjan Szaniawski, który był wówczas właścicielem miasta. Zaprosił on do prowadzenia szkoły księży z Instytutu „Communis Vitae”, zwanych potocznie komunistami lub bartoszkami. Władze Instytutu powierzyły organizację szkoły ks. Andrzejowi Karasiowi, który 25 kwietnia 1724 r. rozpoczął budowę gmachu przyszłego kolegium. Oficjalna erekcja szkoły, a także seminarium duchownego pod wezwaniem św. Stanisława Męczennika, specjalnym dekretem biskupa, odbyła się 3 czerwca 1726 r., w Krakowie. Natomiast uroczyste rozpoczęcie nauki miało miejsce 4 września 1727 r. w obecności ks. biskupa K. F. Szaniawskiego i dwóch przedstawicieli Akademii Krakowskiej. Jednak dopiero w 1735 r. szkoła kielecka otrzymała status kolonii akademickiej. Wykładano w nich zgodnie z przepisami określonymi przez Akademię gramatykę poetykę i retorykę (zajęcia odbywały się w języku łacińskim) w trzech dwuletnich klasach, a personel pedagogiczny stanowiło czterech nauczycieli. W tym okresie corocznie do szkoły uczęszczało od 200 do 400 chłopców w większości pochodzenia szlacheckiego i mieszczańskiego. Uczyli na ogół bardzo młodzi księża z Instytutu „Communis Vitae”, rotacja na tych stanowiskach była bardzo duża.
Sytuacja szkoły uległa zmianie, gdy powstała Komisja Edukacji Narodowej, która jednak dopiero w 1784 r. objęła ją swym zarządem. Miała ona wówczas status szkoły podwydziałowej o trzech nauczycielach i trzech dwuletnich klasach. Uległ też poważnym zmianom program nauczania. Wprowadzono nauczanie przedmiotów matematyczno – przyrodniczych, nauki moralnej, prawa, języków nowożytnych (w tym także języka polskiego). Liczba uczniów w niektórych latach ulegała zmniejszeniu wskutek niepopularności wśród zacofanej szlachty reform wprowadzonych przez KEN, a także częstych wojen, które powodowały przemarsze i stacjonowanie w Kielcach polskich i obcych wojsk (1768, 1771, 1774, 1792, 1793 i 1794). Corocznie uczęszczało do szkoły od 170 do 250 chłopców. Do wyróżniających się nauczycieli tego okresu zaliczyć można ks. Ksawerego Szaniawskiego – późniejszego profesora prawa Uniwersytetu w Warszawie i ks. Klemensa Bąkiewicza, który pod koniec życia został mianowany biskupem sandomierskim.
Po trzecim rozbiorze Polski, Kielce znalazły się w zaborze austriackim. Przez kilka lat, do 1801 r. szkoła nadal działała na zasadach wprowadzonych przez KEN. Dopiero we wspomnianym roku nastąpiły poważniejsze zmiany, gdyż wprowadzono w Austrii reformę szkolnictwa średniego. Odtąd szkoła kielecka przyjęła nazwę gimnazjum i składała się z 5 klas (trzech gramatykalnych i dwóch humanistycznych). Nadzór nad gimnazjum nadal sprawowali księża komuniści. Jednak ich słabe przygotowanie do zawodu nauczycielskiego, a przede wszystkim słaba znajomość języka niemieckiego, jako języka wykładowego, powodowało, że władze szkolne miały bardzo złą opinię o szkole. Pojawiali się jednak wśród nauczycieli i tacy, którzy byli absolwentami Uniwersytetu w Wiedniu. Liczba uczniów nadal była duża, bowiem bywało ich corocznie „do czterystu” Dramatyczne wydarzenia miały miejsce w czasie wojny austriacko – francuskiej, w czasie której w 1809 r. spłonął budynek szkoły, co spowodowało na pewien czas przerwę w nauce. Co grosza w czasie pożaru ucierpiała bardzo biblioteka szkolna, a także dokumentacja aktowa.
Nauka, tym razem w szkole noszącej nazwę wydziałowej, rozpoczęła się w roku szkolnym 1810/11. Powrócono do nauczania według wzorów KEN. Wśród uczniów z tego okresu wspomnieć należy o późniejszym księdzu – patriocie Piotrze Ściegiennym i wybitnym matematyku – profesorze uniwersytetu Augustynie Frączkiewiczu. Od 1816 r. rangę szkoły obniżono do poziomu podwydziałowego, bowiem władze oświatowe w związku z awansem Kielc na stolicę województwa pragnęły powołać w tym mieście szkołę departamentową, a szkołę prowadzoną przez księży komunistów – zlikwidować. Tak też się stało w 1819 r.
Równolegle w 1816 r. władze oświatowe Królestwa Polskiego powołały w Kielcach do życia szkołę departamentową (od 1819 r. – wojewódzką). Początkowo uruchomionych zostało tylko kilka klas, których liczba corocznie wzrastała, by osiągnąć w 1821 r. komplet sześciu klas (ostatnia była dwuletnia). Pierwszym rektorem był doświadczony pedagog, ks. Andrzej Polejowski b. pijar. Wśród nauczycieli (do upadku powstania listopadowego), było zatrudnionych wielu wybitnych nauczycieli: przyszli profesorowie uniwersytetów i Instytutu Politechnicznego oraz inni wybitni uczeni: A. Frączkiewicz, Adrian Krzyżanowski, Jan Koncewicz, Marek Pawłowicz, Florian Zubelewicz, ks. Jan Stanisław Przybylski, Wincenty Karczewski, Łukasz Koncewicz. Liczba uczniów wynosiła od 350 do 400. Poziom nauczania był wysoki. Przeszło stu absolwentów kontynuowało naukę na uniwersytetach. Na kartach historii zapisali się: Ludwik Królikowski – filozof, Stanisław Ropelewski – literat i krytyk, Karol Teliga – ksiądz, teolog, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego i wspominany już P. Ściegienny. W powstaniu listopadowym uczestniczyło 56 uczniów klas starszych. Po upadku powstania lekcje wznowiono w grudniu 1831 r., ale tylko w młodszych klasach. Zajęcia trwały jedynie do lata 1832 r. kiedy to wskutek zarządzenia cara szkoły średnie w Królestwie Polskim przerwały na rok swoją działalność.
W Kielcach rozpoczęło funkcjonowanie ośmioklasowe gimnazjum wojewódzkie, którego trzy ostatnie klasy podzielone były na dwa oddziały filologiczny i techniczny. Inną nowością w programie nauczania było wprowadzenie języka rosyjskiego jako obowiązkowego przedmiotu, a ponadto historii i geografii Rosji. Wśród lekcji znalazły się także zajęcia z prawa. Na czele szkoły stali dyrektorzy: znany literat i uczony Kajetan Kwiatkowski, a po nim były pułkownik Jan Zagórski. Wśród nauczycieli pojawili się pierwsi Rosjanie, żaden z nich nie ukończył studiów wyższych, a jeden z nich Ignacy Janowski, nawet nie posiadał średniego wykształcenia. Wśród nauczycieli Polaków poziomem prowadzonych zajęć wyróżniali się J. Koncewicz, Stanisław Szauman i Karol Beithel. Wśród uczniów których liczba wahała się rocznie od 230 do 350 było kilku przyszłych duchownych, a wśród nich dostojnicy kościelni: Kazimierz Wnorowski – przyszły biskup lubelski i Tomasz Kuliński – biskup kielecki. W drugiej połowie lat trzydziestych pod wpływem emisariuszy przybywających z Wolnego Miasta Krakowa zaczęły powstawać w Kielcach patriotyczne organizacje spiskowe. Wykrycie jednego z nich w 1839 r. spowodowało, że od lata następnego roku gimnazjum zostało decyzją cara zlikwidowane, a uczniowie uczestnicy spisków surowo ukarani, niektórzy nawet zsyłką na Sybir.
Dzięki staraniom obywateli Kielc w 1844 r. przeniesiono czteroklasową szkołę powiatową z Pińczowa, którą po roku przemianowano na sześcioklasową Szkołę Wyższą Realną, o profilu technologiczno – górniczym. Absolwenci jej mogli kontynuować naukę jedynie w niepełnych szkołach wyższych. Funkcję zwierzchnika szkoły jako inspektor krótko sprawował początkowo Józef Piltz, a następnie doświadczony pedagog Antoni Formiński, aż do reformy z 1862 r. Program nauczania podlegał stopniowej nasilającej się rusyfikacji, bowiem nawet takie przedmioty jak matematyka, czy fizyka były prowadzone w języku zaborcy. Przez SWR przewinęło się wielu zasłużonych nauczycieli. Zaliczyć do nich można Hipolita Święcickiego, Teofila Borzęckiego, ks. Franciszka Brudzyńskiego, czy Ignacego Jezierskiego. Do najsłynniejszych absolwentów należeli późniejsi pisarze Adolf Dygasiński i Walery Przyborowski, oraz Jan Jeleński, dziennikarz i wydawca, Alfons Grotowski wybitny inżynier sanitarny, Roman Plenkiewicz – pedagog, czy Wojciech Biechoński i Karol Majewski, członkowie Rządu Narodowego w czasie powstania styczniowego. Jak już było wspomniane w 1862 r. SWR przekształcona została w gimnazjum klasyczne. Tylko na kilka lat wyrugowano uciążliwą rusyfikację. Wymieniony został dość dokładnie personel szkoły. Wśród nauczycieli tego okresu można odnotować wybitniejszych: Gracjana Czarneckiego, Adama Maszewskiego, czy Edwarda Szmidla. Spośród absolwentów wybitna kariera była udziałem Teodora Wierzbowskiego, po latach wybitnego historyka, czy Jana Cieplaka –arcybiskupa, Władysława Gajkiewicza, lekarza i redaktora „Gazety Lekarskiej”.
Po upadku powstania styczniowego (w którym wzięło udział około stu uczniów kieleckiego gimnazjum), powracać zaczęła rusyfikacja. Kolejne ustawy o szkolnictwie w Królestwie Polskim z 1866 r. i 1873 r. spowodowały, że szkoła stała się ośmioklasowym gimnazjum z językiem wykładowym rosyjskim. Kolejnymi dyrektorami szkoły byli Rosjanie. Stopniowo także malała liczba nauczycieli Polaków. Na początku XX wieku nauczyciele Rosjanie stanowili zdecydowaną większość w gronie pedagogicznym kieleckiego gimnazjum. Można jednak wymienić kilku znanych pedagogów Polaków. Wybijali się swoją wiedzą i postawą: Antoni Gustaw Bem, Tomasz Siemiradzki, Bronisław Bieńkowski, ks. Teodor Czerwiński, Feliks Rybarski, Józef Wabner i in. Przeciętnie do gimnazjum uczęszczało corocznie ok. 500 uczniów, choć niekiedy liczba ich przekraczała pół tysiąca. Pod względem narodowości najliczniejszą grupę stanowili Polacy, ale liczba uczniów Rosjan stale rosła i w 1904 zbliżała się do setki. Wśród ówczesnych uczniów gimnazjum na wyróżnienie zasługiwali: wybitny pisarz Stefan Żeromski, (któremu matury nie udało się uzyskać w 1886 r.) Felicjan Sławoj Składkowski – późniejszy premier polskiego rządu, wielu wybitnych uczonych, działaczy politycznych, parlamentarzystów i hierarchów kościoła katolickiego. Ważnym wydarzeniem w dziejach gimnazjum był strajk szkolny w czasie rewolucji 1905 r. Masowy udział w nim spowodował usunięcie wielu uczniów, którzy występowali przeciwko rusyfikacji i policyjnemu systemowi panującemu w szkole. Zajęcia zawieszono. Po ich wznowieniu jesienią 1905 r. zapisanych było jedynie 196 uczniów, w większości chłopców narodowości rosyjskiej i Żydów. Wielu uczniów gimnazjum kieleckiego przeszło do polskich szkół prywatnych, a pewna grupa wyjechała przez „zielona granicę” do Galicji i tam kontynuowała naukę. Gimnazjum w latach 1905 – 1914 utrzymało swój rosyjski charakter. Dyrektorzy i zdecydowana większość nauczycieli była Rosjanami. Językiem wykładowym był rosyjski, a wśród uczniów zaledwie połowę stanowili Polacy. Nowością był fakt, że języków nowożytnych w tym okresie mogły już uczyć nauczycielki.
Po wybuchu I wojny światowej z powodu ustąpienia Rosjan i walk w okolicach Kielc, gimnazjum ewakuowano do Nikołajewa koło Odessy.Po przesunięciu się frontu daleko na wschód i przejściu Kielc pod okupację austriacką, od przełomu 1915/16 powstała Publiczne Gimnazjum Kieleckie, które rozpoczynało swą działalność z jedną klasą, ale co roku przybywała nowa. Szkoła ta od 1919 r. do 1933 r. nosiła nazwę Państwowe Gimnazjum im. Mikołaja Reja. W 1934 r. szkoła otrzymała imię Stefana Żeromskiego. Po reformie jędrzejewiczowskiej oficjalna nazwa tej placówki brzmiała Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Do reformy szkoła liczyła osiem klas, a po reformie cztery klasy gimnazjum i dwie licealne. Dyrektorami byli kolejno Adolf Bogucki, Edmund Kozarzewski i Henryk Kuc. Do wyróżniających się nauczycieli należeli m. in. Kazimierz Kaznowski, Antoni Skucha i Jan Strasz, dr Janina Niedzielska, prefekt ks. Karol Sikorski, Tadeusz Marczewski i dr Józef Wroński. Uczniów zawsze było ponad trzystu. Wśród nich byli wybitni przedstawiciele późniejszego świata kultury i nauki w Polsce: profesorowie: Zygmunt Czubiński, Wacław Różański, pisarze i krytycy: Gustaw Herling Grudziński, Józef Ozga Michalski, Wiesław Jażdżyński, Marian Przeździk, Jerzy Korey Krzeczowski, słynny partyzant Ziemi Kieleckiej Marian Sołtysiak. Od 1932 r. ukazywało się czasopismo szkolne, które po roku ukazywania się nosiło aż do wybuchu II wojny światowej tytuł „Młodzi Idą”. Prężnie działała 2 Kielecka Drużyna Harcerzy oraz inne organizacje młodzieżowe.
Po wybuchu wojny w 1939 r. i zajęciu miasta przez Niemców szkoły średnie w Kielcach wskutek zarządzeń władz okupacyjnych nie podjęły nauki. Jednak już w listopadzie tego roku zaczęły powstawać pierwsze komplety tajnego nauczania, których kierownictwo objęli nauczyciele Paweł Czapla i J. Strasz. Komplety te połączyły się w roku szkolnym 1940/41 i w ten sposób powstało tajne Gimnazjum i Liceum im. Stefana Żeromskiego pozostające pod kierunkiem P. Czapli, a po jego aresztowaniu w 1944 r., J. Strasza. Liczba uczniów na tych kompletach przekraczała 150, a ponadto dochodziły komplety prowincjonalne (Zagnańsk, Daleszyce, Bolmin i in.). Łącznie w latach 1940 – 1944 maturę zdało 88 uczniów.
Niestety, okres wojny i okupacji przyniósł straty wśród nauczycieli jak i uczniów oraz absolwentów. W obozie koncentracyjnym zginął dyrektor H. Kuc, na wojnie zginął bohatersko Czesław Obertyński. Niewiadome są losy Feliksa Gliksmana, który zapewne padł ofiarą holokaustu. W obozach na nieludzkiej ziemi w Katyniu, Miednoje, Starobielsku zginęło wielu absolwentów m.in. Stefan Wrona, Kazimierz Tercz, Edward Szkwarkowski. Także w hitlerowskich obozach śmierci ginęli „żeromszczacy”. Wielu uczniów i absolwentów brało udział w ruchu oporu w tym też w Szarych Szeregach.
Po opuszczeniu Polski przez okupanta niemieckiego, już od lutego 1945 r. zostały wznowione zajęcia szkolne. Pierwszym dyrektorem został J. Strasz, którego zastąpił w 1947 r. Antoni Bieżanek, a następnie kierowali szkołą Antoni Urbanek, Zygmunt Pawełczyk, Stanisław Ornatowski, Stanisław Różański, Marian Szczepanek i Małgorzata Jóźwiak. Przez pierwsze lata trzeba było wyrównywać zaszłości okupacyjne. Do roku 1948 szkoła nadal składała się z czteroletniego gimnazjum i dwuletniego liceum. Po tej dacie do 1961 r. w związku z wprowadzeniem „jedenastolatki”, szkoła nosiła nazwę Państwowa Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Licealnego im. Stefana Żeromskiego, a następnie aż do dzisiaj I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego. Do 1962 r. szkoła funkcjonowała w starym gmachu, pamiętającym jeszcze czasy księży komunistów. Dlatego liczba uczniów (od 1956 r. także uczennic), była stosunkowo niewielka i oscylowała w granicach 300 osób. Po przeniesieniu do nowego gmachu liczba uczniów gwałtownie wzrosła, dochodząc do blisko 900. W latach stalinowskich zaprzestało swej działalności harcerstwo, zastąpione przez ZMP, miała miejsce nasilona indoktrynacja ideowa w duchu „miłości do Związku Radzieckiego”, co w złagodzonej formie przetrwało do 1989 r.
Po 1956 r. powróciło harcerstwo, które na terenie szkoły działa w ramach „Błękitnego Szczepu Dzieci Gór”, szerokim rozgłosem cieszyły się kabarety szkolne, „Bagaż” czy np. „Kask”.
W skład grona pedagogicznego wchodziło wielu zasłużonych nauczycieli, wymieńmy tylko niektórych spośród dziś już nieżyjących: Adam Miętus, Antoni Urbanek, Rajmund Ertel, Konstanty Alichniewicz, Stanisław Koniusz, Adam Wypych, Zofia Żakowa. Wielu absolwentów liceum osiągnęło znaczące miejsce w hierarchii społecznej.
Najnowsze dzieje szkoły, to nie tylko świadomość tradycji czy poznawanie osoby i dzieła jej patrona Stefana Żeromskiego, ale także starania, aby godnie to dziedzictwo kontynuować, czyniąc szkołę jednocześnie nowoczesną. Kładziony jest duży nacisk na działalność naukową, artystyczną, rozwijanie zainteresowań, a to owocuje zdobywaniem laurów zarówno na olimpiadach krajowych jak i za granicą. Ruch kabaretowy, teatralny to także mocna strona tej szkoły. Trudno wymienić wszystkich absolwentów, których nazwiska są obecnie powszechnie znane. Grono jest szerokie- od naukowców, polityków, literatów i dziennikarzy po artystów – malarzy, aktorów, muzyków.
Wielu absolwentów, po ukończeniu studiów, wraca do szkoły i zostaje w niej nauczycielami. Taką osobą jest między innymi obecny dyrektor – Waldemar Pukalski.
Być „żeromszczakiem” to rodzaj nobilitacji. Podobne przekonanie przyświecało grupie byłych uczniów, którzy w 1995 roku założyli stowarzyszenie absolwentów pod nazwą : Stowarzyszenie Absolwentów I Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Kielcach ,, Żeromszczacy”. Pierwszym celem, który został zapisany w statucie jest: ,,nawiązywanie i utrzymywanie więzi między absolwentami Szkoły oraz wzajemne wspieranie się poprzez różne formy samopomocy koleżeńskiej”. Kolejnym współpraca ze szkołą na co dzień. Wspólnie organizowane są jubileusze oraz koleżeńskie zjazdy, na które przybywają dziadkowie, ojcowie, synowie i wnuki. Starsi koledzy są dumni, gdy młodzież Liceum osiąga sukcesy.
Kolejne pokolenia to różne krajobrazy. W krótkim szkicu nie sposób przedstawić wszystkich barw, ale jedno jest pewne – łączy ciągłość tradycji, duma i radość z samego faktu, że taka szkoła jest.
|
|
|
|
|
Sadzonki
|
|
|
Stowarzyszenie przekazało szkole sadzonki jarzębiny. Zostały posadzone pod ogrodzeniem na górnym boisku.
|
|
|
|
PAMIĘĆ
|
|
|
Od 2007 roku razem z uczniami szkoły odwiedzamy mogiły naszych nauczycieli. Nie wszystkich odnaleźliśmy. Prosimy o pomoc. Jeżeli macie inną wiedzę napiszcie do nas na adres: info@zeromszczcy.kielce.pl podając np. punkty orientacyjne, plan dojścia, może zdjęcie. Prosimy koleżanki i kolegów z innych miast o pomoc. Przekażemy nasze emblematy. Zapalcie od absolwentów znicze.
|
|
|
|
Stypendium. . . . . . . . . . . .
|
|
|
Stypendium im. Ireny Znojkiewicz jest przyznawane od 2008 r. przez Zarząd Stowarzyszenia Absolwentów Szkoły Żeromszczacy w porozumieniu z nauczycielami Szkoły i kolegą Maciejem Znojkiewiczem.
W 2008 roku stypendystą został Daniel Borek (humanista i jednocześnie umysł ścisły).
W 2009 roku stypendystami zostali: Filip Borowiec (głównie matematyk) i Anna Kabzińska (łacinniczka).
W 2010 r. stypendia otrzymali: Filip Borowiec, Adrian Kardaś i Wiktor Podsiadło.
W 2011 roku stypendia otrzymali: szkolny teatr KOTLOVNIA i Joanna Pietrzyk.
|
|
|
|
Absolwenci-ankieta
|
|
|
ANKIETA – Pytanie od i do „Starszego Kolegi” skierowana jest przede wszystkim do absolwentów rocznika matury 2011.
Kliknij tutaj aby pobrać ankietę.
|
|
|
|
Olimpiada
|
|
|
Światowa Olimpiada Matematyczna
Z satysfakcją informujemy, że w zawodach rozegranych w lipcu w Amsterdamie, tegoroczny absolwent, a dwukrotny stypendysta Stowarzyszenia (stypendium im. I. Znojkiewicz) Filip Borowiec zdobył złoty medal, zajmując 25 miejsce na ponad 500 uczestników startujących ze 101 krajów. Filip rozwiązał zadania na 95,74 %!
GRATULUJEMY!
|
|
|
|
Spotkanie
|
|
|
W dniu 15.10.2010 r. odbyło się spotkanie podsumowujące prace Komitetu Organizacyjnego Zjazdu Absolwentów. Dziękujemy za współpracę.
|
|
|
|
Tablica pamiątkowa
|
|
|
W dniu 18.09.2010 r. została odsłonięta na dawnym budynku Szkoły tablica pamiątkowa poświęcona gen. Felicjanowi Sławojowi Składkowskiemu, premierowi ostatniego rządu II RP i absolwentowi naszej Szkoły
|
|
|
|
Tablica "Barabasza"
|
|
|
W dniu 17.09.2010 r. została odsłonięta na obecnym budynku I LO tablica pamiątkowa poświęcona absolwentowi z 1938 r., legendarnemu dowódcy partyzanckiemu Marianowi Sołtysiakowi ps. „Barabasz”.
|
|
|
|
Ognisko
|
|
|
W dniu 14.09.2010 r odbyło się ognisko w Niestachowie na szlaku oddziału Mariana Sołtysiaka "Barabasza".
|
|
|
|
Wystawa
|
|
|
13.09.2010 r. o godz. 13:00 na Placu Artystów została otwarta wystawa prezentująca naszą Szkołę
|
|
|
|
Nocne czytanie
|
|
|
Lekturą szkolnego "eposu" pt. "Pan Kuchnia" w Antykwariacie Naukowym im. Andrzeja Metzgera zainaugurowaliśmy 10 września 2010 r., w piątek obchody 285 lecia Szkoły. Fragmenty utworu czytali: profesor Jan Wójcik, nauczyciel fizyki i wychowawca autora i bohatera "eposu"; sam-autor Andrzej Barwicki i bohater " Kuchnia"- Bogdan Jarlaczyński oraz koleżanki i koledzy ze słynnej już klasy XI d ich młodsi koledzy, obecni uczniowie.
|
|
|
|
Stefanki - imieniny Patrona
|
|
|
Spotykanie 2 września 2010 r. o godzinie 17:30 na dziedzińcu szkoły - imieniny Stefana - naszego patrona.
|
|
|