Julian Hendler harcerz sercem i duszą
2 grudnia 2008 roku zmarł Julian Hendler, najstarszy harcerz polski (do ZHP wstąpił w 1918 roku), podczas okupacji członek ZWZ AK i Szarych Szeregów, wychowawca pokoleń młodzieży i jej przyjaciel, działacz wielkiej energii, znany kielczanin, najstarszy maturzysta obecnego Liceum im. Stefana Żeromskiego. Miał 101 lat i dziesięć miesięcy. 
Ponad trzydzieści lat temu doprowadziły mnie do Pana Juliana Hendlera dziennikarskie ścieżki i tak zaczęliśmy się spotykać. Przy różnych okazjach: podczas harcerskich uroczystości, w gronie szkolnych kolegów – “żeromszczaków”, to na płaszczyźnie towarzyskiej; lubił dzielić się swą wiedzą o dziejach organizacji spod znaku lilijki, które dokumentował w swych artykułach i broszurach (w domu miał ogromne archiwum pełne zdjęć, dokumentów, notatek itp.), albo opowiadać o swej fascynacji marszałkiem Piłsudskim. Czas mijał, a odnosiłem wrażenie, jakby się nie imał pana Juliana; ciągle ta sama, szczupła twarz, niezmienna sylwetka, znakomita jasność umysłu, energia, wola działania, aktywność. Na pewno zapamiętało harcmistrza wielu kielczan: to ten mężczyzna drobnej postaci, który dziarskim –  harcerskim, chciałoby się powiedzieć – krokiem przemierzał ulice swego miasta...
Julian Hendler urodził się w Kielcach, pochodził z biednej rodziny. Opowiadał, że do szkoły chodził boso bądź w drewnianych sandałach. Już w czwartej klasie szkoły powszechnej (chodził do “Staszica”) wstąpił do harcerstwa i zaczęła się życiowa przygoda Juliana Hendlera. Podczas wojny 1920 roku ponad stu dwudziestu kieleckich harcerzy zaciągnęło się ochotniczo do wojska (bili się potem pod rozkazami Hallera), Julian był zdecydowanie za mały, by nosić broń, ale tacy trzynastoletni malcy byli wielce przydatni w służbach pomocniczych Pogotowia Wojennego Harcerskiego. – Byłem wtedy w 6 drużynie kieleckiej – wspominał pan Julian – i wypełniałem zadania gońca pocztowego w referacie inżynierii i saperów. Siedzibę mieliśmy w zabudowaniach gospodarczych pałacu biskupiego.
W następnym roku wstąpi w mury szkoły, która wówczas miała na szyldzie Gimnazjum Państwowe im. Mikołaja Reja, a dzisiaj nosi nazwę Stefana Żeromskiego. Maturę złożył w 1928 roku, a do szkoły wróci po dwu latach jako drużynowy.
Sprawie harcerstwa poświęca Julian Hendler cały swój młodzieńczy entuzjazm i energię. W 1921 roku w Czarnowie (ówcześnie to była miejscowość za miastem, dzisiaj dzielnica Kielc) organizuje się pierwszy obóz harcerski – druh Julian żywo pomaga. Potem będą następne zgrupowania, spływy kajakowe na Mazurach, złoty krajowe. W 1925 jest wśród założycieli Harcerskiego Klubu Sportowego “Kielczanka”. W 1931 roku był w ekipie Chorągwi Kieleckiej na Złocie Skautów Słowiańskich w Pradze. To tylko krótkie przypomnienie harcerskich początków niezwykłego Harcmistrza, który czeka na swego biografa.
Jerzy Daniel

Julian Hendler w ostatnich latach życia
Zlot Skautów Słowiańskich, Praga 1931. Druh Julian Hendler składa raport oboźnemu